Water

Kanada is vierde op die lys van lande met die meeste vars water in die wereld. Hier is baie mere en groot riviere. Alhoewel Kamloops beskou word as semi woestyn, as gevolg van hulle lae reënval, is hier mere net buite Kamloops en loop die groot Thomson rivier hier deur. So besproeiing is moontlik, tog dink die stads vaders aan die toekoms en volhoubaarheid, so in hoog somer is hier water beperkings. Selfs nou mag hulle net alternatiewe dae nat spuit. Drinkwater is genoeg.

Vir Lienke (8 jr) is Suid Afrika (Wes Kaap) se min water vir haar ń ontstellende ding. So vertel mamma Annemie die een oggend van haar en Lienke se gesprek die vorige aand. Sy het besluit aangesien Suid Afrika so min water het en Kanada oorvloedig, moet hulle vir ons water gee. Daar moet ń pyplyn gebou word, op die vraag waar al die pyp vandaan sal kom, is haar antwoord: “Rich people can donate money to build the pipeline. Weet jy hoe baie pyp dit sal wees, waar sal hulle dit bêre? People can offer there land to store it. Wie sal dit bou? Engineers can offer to do it for free. Dis baie ver Suid Afrika toe. No problem, there will be enough donations”

So maklik, saak afgehandel en ons water probleem iets van die verlede. Hoe kan ons so dom wees.

Sommer net ń bietjie statistiek tussen die twee lande.

Dit is net so fantasties hoe so ou klein mensie planne uit dink vir ons daar ver. Hoe afstand geen kwessie is nie. Net daardie kinnerlike geloof dat enige iets moontlik is, want mense sal hande en harte oopmaak en gee, dit is mos logies.

As dit maar net so was my poplap, maar inherent is die mens ń selfsugtige wese en mammon so ń groot afgod in so baie se lewens. So jammer jy sal nog ontnugter word. Wens ek kon haar toe maak in ń kokon en beskerm teen die lewe.

 

Advertisements

Die dag van die berg

  1. 20180608_184835

Ek het vandat ek hier gekom het na die padjie teen die berg op gekyk en besluit, jou gaan ek stap.

Hier is ń Husky genaamd Zola deel van die huishouding. My seun praat my vreeslik bang, dat ek nie alleen met haar kan stap nie en bla, bla, bla…. So neem ek vir Zola vir kort toets stappe en dit gaan baie goed, wê wil ek vir hom sê.

Verlede week besluit ek, vandag is die dag dat ek en Zola vir die eerste keer alleen die berg gaan aandurf. Van onder af lyk dit glad nie so steil en so hoog nie. Al huffende en puffende pak ons die hoogtes aan. Daar is geweldig los klippe, so jy moet versigtig trap anders gly jy af. Die uitsig was asemrowend mooi.

 

Gelukkig het ek water saam geneem want dit was warm en daar is geen bome nie. (Karoo). Dit was ń heerlike uitdagende stap en Zola het stroop soet gestap.

Nou ja, die af kom slag was ń ander storie, sien, die los klippe😱. Ons is so skuifel skuifel na benede, hier en daar gly gly en daar is mos nou nie ń boom om aan te gryp nie.

So 300m van onder af, gebeur dit toe. My voet gly, ek kry effe momentum en Zola besluit, Yeah ons gaan draf. Dis toe dat ek neer ploeg na benede. My skouer tref eerste die grond en my wind is skoon uit. Ek bly lê net so lê in die stof, baie stadig kom ek in sittende posisie. Dit voel darem nie of iets gebreek is nie. My knieë is ene bloed, my skouer se bloed drup op die grond.

Ek is op my voete en hinkende, skuifelend gaan ons na benede. Dis nou wat ek weet, die psalmis skryf waar. Vandag is my hulp van die Here alleen. Dis nog so 1km van die berg af huis toe. Ek is van my kroontjie tot my toontjie met stof bedek.

By die huis met die inloop slag is my woorde – “julle mag vandag net nie lag nie”.

Nou besit ek ń stukkie berg, met my bloed gekoop.

Die plek waar die riviere ontmoet.

 

Tk’mloops is die woord, nou verander na Kamloops. Hier is nog groot reservate wat aan die First nations behoort. Dis nou wat die indiane van ouds nou genoem word.

Interessant is dat die kinders eers op Ille-a-la-crosse gebly het, wat ook ń dorp is waar die rivier ontmoet.

Screenshot_2018-06-04-13-58-56

Screenshot_2018-06-04-13-57-40

Hierdie is bekend as die woestyn. Lyk soos ons Karoo met berge, maar hier loop ń reuse rivier deur. Eintlik twee riviere wat hier een word. Die North Thomson en South Thomson word hier die Thomson river. Hierdie riviere kom in lente tyd af, waneer die sneeu smelt dan kyk almal met groot oë hoe hoog die water gaan kom. Hierdie jaar was die voetpaadjie by river side park plek plek onder water.

Dis ń baie mooi plek met ń baie goeie infrastruktuur. Baie sonskyn dae in die somer, aangesien dit baie min reën. Hier is hordes buitemuurse aktiwiteite. Omdat dit so veilig is, kan jy heerlik op die talle trails gaan stap of draf.

Ek deel ń paar foto’s met julle, almal geneem vd een of ander trail af.

 

 

 

Rowwe naweek…

Rowwe week vir ń klein agt jarige dogtertjie. Dit was die jaarlikse dans konserte. Altesaam 5 van hulle, ingeprop oor die naweek. Gelukkig was ons meisie net in twee van hulle. Elke vertoning was verskillend.

Die week voor die tyd was dit kleedrepetisies en oorsig klasse, wat al klaar rof was. Elke keer moes die hare reg wees, kliphard gespuit. Elke keer moes hare gewas word.

Die kostuums word ontwerp en gemaak, vir haar 3 kostuums was dit oor die $300. Hulle speel groot. Hierdie ouma se oë rek net, want na die tyd hang hierdie flambojante kostuums in die kas.

Sy doen ballet, funky jazz en acro. So sy was in Vrydagaand en Sondagaand se vertonings. Die kaartjies na die 2 vertonings was vir die 3 van ons $90.

Die vertonings was so gemiddeld van 45 items per vertoning en het bestaan uit- ballet, hip hop, funky jazz, jazz, acro, musical theater, contempotary, pointe, lyrical en lyrical medley.

Tussen die dans vertonings deur het ons pop nog Sondagoggend ń 5km trail run in Kalowna gehad wat so twee ure se ry van hier af is. Sy het 10.15 weg gespring. Onse Lienke was die derde vrou wat klaar gemaak het. Nr 1 en 2 was volwasse vroue. So dis groot, haar eerste podium met ń groot ren. Sy het haar tyd met 6minute verbeter. Hierdie ouma het gebars van trots en dankbaarheid dat ek deel kan wees van hierdie oomblik in haar lewe.

 

Sy was fenominaal, soveel determinasie. Sy is ń klein vegtertjie, daai kleine skrale lyfie huisves baie vasberadenheid.

Gelukkig het sy ń pappa wat ń hardloper is en haar fenominaal afrig. Hy gee haar baie pointers en sy luister.

Wat ń voorreg is dit nie om ń ouma te kan wees nie, om hier in die ver land te “cuddle” met hierdie besondere klein mensie. Ek staan dankbaar teenoor Vader vir Sy genade.

Kanada spore

Hier is ek in die verre Kanada en vir die eerste keer in die somer. Dis so ń wonderlike tyd saam met my kleine Lienke. Ek drink die oomblikke in om in my geheue tassie te bere.

20180529_114819

Met my aankoms is ek verwittig dat daar ń lys opgestel is van “things to do with grandma”

1. Do mosaic

2. Go swimming

3. Make cookies. (Done)

4. Make cupcakes

5. Show minecraft x3

6. Picnic

7. Read

8. Watch movie x6

9. Build lego

10. Cuddle cats

11. Grandparents tea at school. (Done)

12. Go to her race

13. Bou puzzle

14. Write fairytales abour dragons ń stuff

15. Go to her sports

16. Watch fish

17. Walk Zola (the husky)

18. Sleep with grandma

19. Go to park

20. Take to the stores

21. Play board game

22. Go to Aberdeen mall

23. Visit mom at work

24. Meet Lysia (done)

25. Read fairy tales about dragons and stuff

26. Play hungry hippos

27. Paint toe nails.

Interressante lys. Ons het al heel party dinge gedoen en gelukkig is daar nog baie tyd vir die res van die lys.

20180529_113342

 

20180527_183805

Soveel wat ek ervaar en beleef van Lienke land. So voorreg

Bederf

My vriendin stuur vir my ń boodskappie ń tydjie gelede, wat daarop neerkom dat God weet wat ons nodig het. My antwoord vir haar is: die woord leer ons dat God die vesugtinge van ons hart hoor.

So in die week daarop kry ek so ń verlange in my hart na ń ou skool vriendin. Ons sien mekaar so een keer ń jaar as sy vir haar dogter kom kuier. Sy woon in Koster in Noordwes provinsie. Ek stuur ń boodskappie dat ek wonder wanneer sien ons mekaar weer. Waarop sy antwoord dat sy op die oomblik in Riebeeck Kasteel is op ń blits besoek. Sy het saam met ń vriendin gery, as geselsskap en vlieg weer oor twee dae huis toe.

Hulle beplan ń piekniek by Yzerfontein, as ek kans sien om te ry sal dit lekker wees as ek hulle daar ontmoet. Na die piekniek ontmoet sy haar dogter by Melkbosstrand, waar sy die aand kuier voor sy vroeg die volgende oggend terug vlieg. Ek is dadelik vuur en vlam.

Die oggend het ek vroegerig in die pad geval, sodat ek rustig kon ry. Iewers naby Yzerfontein daal die wete oor my neer…. Ek het ń paar dae tevore gedink hoe lekker sal dit wees as ek net my kar kon vat en alleen koers inslaan vir ń “me-time”dag. Ek voel lus om iets anders as die gewone te doen. So besef ek waarlik die Here het hierdie versugting van my hart gehoor en op ń verassende wyse vir dit kom gee. Soos die dag later omvou het, het ek net meer verstom gestaan. Ek het net geweet, hierdie dag was werklik ń bederf geskenk uit Vader se hand.

Eers het ek stil gehou by Weskus padstal en heerlik gedwaal, daarna kon ek rustig by ń tafeltjie gaan sit met ń heerlike pot tee, terwyl die rustigheid my omvou.

Later na die ander drie dames opgedaag het, is daar eers gaan stap in die tuintjie bo kant die hawe. Daarna is ń plekkie gesoek vir piekniek. Min wetende dat Suzette nog altyd ń boheemse piekniek by die see wou hou, maar nooit die geleentheid gehad het om dit te doen nie. Sy het al die props saamgebring.

Ons het stokke in gekap, lappe gedrapeer, kussings gegooi en al die kos en toebehore uitgepak. Daar was omtrent ń verskeidenheid. Daar was blikbekers vir die lemoensap, tot ń volstruis dop vir water drink. Wat ń heerlike lag -kuier ervaring en mens het weer kind gevoel wat huisies bou met lappe.

Die drie dames is al drie ou Kosterliete, die een het ek in my skooljare daar geken, die een my bestie van skool en die ander een was vir my vreemd, so draai ons paadjies toe op hierdie dag saam tot by die strand op Yzerfontein.

So,  ek het my dag gekry en hy was nogal heeltemal uit die boks. Ek het met ń dankbare hart terug gery laat middag. Ek het so ń warm gevoel, van weet dat my Vader omgee oor selfs die klein dingetjies in my lewe, in my binneste gehad.

 

Brief

Liefste vriendin, laas nag loop ek in my drome, deur jou verlede huis. Die onthou spoel oor my…

Ek sit in die sitkamer saam met jou en sien jou meisiekind en haar maatjie “opdress” speel en in hulle wegstap op n droompaadjie van hulle speel. Jou kaggel brand en ek en jy drink koffie terwyl ons toe kyk…

In jou kombuis werk die perkuleerder hard, want my vriendin, jy was lief vir jou koffie. Ons klets te lekker en met tye raak ons gesprekke diep. Dan maak ons harte oop….

Die vertrek bo op julle garage, laat my gedagtes onwillekeurig draai na die bo vertrek waar die dissipels gewag het op die uitstorting van die Heilige gees. Daar het ons een keer ń week ssam gekom in gebed, ons ou klein groepie. Ons het daar werklik die Heilige Gees ervaar en Jesus het met ons gepraat deur visioene, woorde van qysheid en diepe deernis met mense om ons. Heilige tye….

Dan sit ons op ń dag in jou kamer en jy vertel my ń verhaal in jou lewe, wat my tref soos ń uitklophou in die maag. My wind is uit my liggaam maar ook uit my seile. Lewensveranderde woorde. Dit was die begin van ń ruwe storm wat sou los bars en soveel lewens sou raak, soveel verhoudings indirek sou kelder. Ook ons vriendskap sou in die storm op die rotse loop.

Ek moes op die einde van die droom noodgedwonge die nag moes beleef, toe jou benoude oproep kom. Jou hulpkreet is gehoor en ons het gehelp. Die volgende dag het ń kakafonie los gebars wat jou weg stap sou begin. Na ń nuwe begin en groot restourasie werk in jou lewe.

In my bewuste tyd na die droom reflekteer ek terug. Ek besef daardie huis is net ń dop sonder sy mense. Daar het groot vreugdes afgespeel, diepe hartseer en mooi gewyde tye, maar jou weg stap was reg en goed. Daar het vrymaking gekom, losknoping uit slawerny van soveel dinge. Dit was ń loutering.

Dankie dat ek en jy weer ons bande kon optel. Dat ons weer deel van mekaar se lewens kon word, in so ń wyer mate. Jou vriendskap maak van my ń ryker persoon.

My hart

Vandag sit ek langs my skoondogter in ń restaurant en die harseer kom sak soos ń wolk oor my en kom maak homself tuis in my hart.

Ek het vir haar gesê praat met my oor Lienke, ek wil met jou woorde vir my n prentjie skep van die mensie wie sy is, want ek ken haar nie.

Ons skype wel gereeld, ek hoor haar en sien haar, maar ek ken haar nie.

Terwyl skoondogter praat ontvou ń binnemens van die buite beeld wat ek ken. Ek stap saam in die skool en in haar buite skool lewe, ek hoor wat lees sy, wat speel sy, wat luister sy. In die vorming van die beeld begin my hart pyn, so ń diep pyn dat die moeg oor my ouma hart kom toe vou en sommer oor my mens, ek weet dat ek hierdie besondere sterk en wyse mensie nooit regtig sal ken nie.

Ek is so trots op haar jonge wysheid. Haar mondjie wat vir mamma sê sy weet nie wat van die kinders gaan word nie want hulle is nie gedissiplineerd in hul werk nie en as mens eendag suksesvol wil wees begin dit deur nou hard te werk. Sy is agt jaar oud.

FB_IMG_1518550709652

Ek weet daar is duisende oumas wat moet saam leef met hierdie gemis. Hierdie wete maak my binnemens ongedurig voel, dat ons pragtige jongmense moes pad vat uit hierdie land en elders gaan nes skop. Familie bande wat gesny word, klein mensies wat nie ń lekker in die arms vang en toevou in ouma arms kan beleef nie. Wat nie n whattsapp kan stuur ” ouma kom haal my vandag by die skool ek wil by jou kuier” nie. Al die trane by die afskeid, wat ouma harte breek. “Dis nie reg nie” gil my hart uit in die hemesfeer.

In Kanada juig ń klein hartjie, oormore kom mamma tuis. Vandag het ń stukkie van hierdie ouma weg gevlieg Kanada toe saam met mamma.

ń Oase

 

Ons was verlede week bevoorreg om 2 vliegkaartjies na Lanseria, as geskenk te ontvang. Dit was van my broer se seun en sy vrou, wat op die oomblik hier was vanaf Engeland. Hulle kon nie hierdie keer in die Kaap uitkom nie en sou ons dus nie te siene kry nie.

Dinsdagoggend is ons oppad. Riaan het ons by die lughawe opgelaai en ons het ń vinnige draai gery na Hartbeespoort.

Ons het vriendin Una gaan verras. Haar gesig was die verassing werd. Dit was welliswaar ń vinnige kuiertjie.

Riaan-hulle hetby die Rabbit hole in Krugersdorp gebly en ons het ook daar ingeboek. Wat ń groot lekker verrassing was die plek nie. Dit het my kreatiwiteit geprikkel en my oë het elke dingetjie opgeslurp. Dit was waarlik in die beton oerwoud ń oase. As julle ooit in die geweste kom, gaan loer in. Hier is ń paar foto’s om julle te prikkel.

 

 

20171122_090830

Hierdie is net ń paar foto’s. Ek kon nog menige geneem het. Dis waarlik ń lushof vir die oog.

 

Vriendinne

Ek is lief vir my vriendinne, ek is lojaal teenoor my vriendinne. Ek geniet om tyd saam met hulle te spandeer, saam te lag en saam te huil. Ek sal moeite doen vir my vriendinne.

Ek het welliswaar nie baie vriendinne nie. Die wat ek het is kosbaar, maar…..

Ek trap hou vir hou in die slagyster om iemand met my hele hart te vertrou, my alles in ń verhouding te stort om dan een dag met n koek op my gesig te staan.

Hoekom, o hoekom stel mense my so teleur. Kan ons nie net opreg eerlik met mekaar lewe nie.

So het my pad gekruis met vrou x, ons het vriendinne geword en heerlik gekuier, maar sy het n sendeling mentaliteit gehad. Die lewe skuld haar want sy werk vir die Here, so sy vat en vat en vat en kiepie gee en gee en gee. Tot op die dag oppad lughawe toe, toe die laaste strooi die kameel se rug laat breek en ek letterlik my “toys uit my cot” gooi. Uiteindelik sien ek en my hart is seer.

Vrou y, is my sake buurvrou en sy steek my lelik in die rug. Kos my ń senuineenstorting. My vriendin, my hart was seer, my vertroue geskok.

Vrou z, sy het n manipulasie gees gehad en draai my daarin toe soos n kokon. Op n dag sien ek en my hart breek.

Dis drie voorbeelde uit my lewe. Tog het ek hulle vergewe en weer bande opgetel. Net ek was baie wyser in my verhouding met hulle. Nie een van hulle is inherent slegte vroue nie, eintlik is hulle spesiaal in hul eie reg.

Teenoor hulle het ek vriendinne waarmee ek ń pad stap. Ek sal saam met hulle op ń eiland kan gaan bly, soos Una sê. Hulle is baie uiteenlopende mense en sal mekaar dalk in stryd laat tree met die noue skouer skuur.

Ek het baie gewonder oor die skrywe, want hierdie is diep dinge, daarom dat ek nie in detail deel nie. Ek sien nie myself as ń naïwe mens nie. Miskien goedgelowig, wil graag vertrou en glo dat die ander persoon opreg is.

Ek wil nie met vraagtekens kyk na mense nie. Ons Here leer ons om lief te he, om te vertrou. Ek word kwaad omdat ons nie net so kan lewe nie soos Hy sê nie. Ek word baie kwaad😣

 

Om die inskrywings van verskillende bloggers in Lê-Jou-Eier te geniet of om self ‘n eier te kom lê wat ons kan uitbroei en grootmaak, klik op die volgende InLinkz skakel:

Vir die reëls van hierdie eier-boerdery, om raad te kry oor hoe om deel te neem en om elke week se aankondiging van die nuwe onderwerp te sien, besoek die volgende skakel by Dis Ekke. Onder hierdie kategorie, kyk na die blogposte Lê-Jou-Eier: Reëls (2017-08-22) en Lê-Jou-Eier: Hoe neem ek deel? (2017-08-22